كي شعر تر انگيزد خاطر كه حزين باشد

يك نكته از اين معني گفتيم و همين باشد

از لعل تو گر يابم انگشتري زنهار

صد ملك سليمانم در زير نگين باشد

غمناك نبايد بود از طعن حسود اي دل

شايد كه چو وابيني خير تو در اين باشد

هر كو نكند فهمي زين كلك خيال انگيز

نقشش به حرام از خود صورتگر چين باشد

جام مي و خون دل هر يك به كسي دادند

در دايره قسمت اوضاع چنين باشد

در كار گلاب و گل حكم ازلي اين بود

كين شاهد بازاري وان پرده نشين باشد

آن نيست كه حافظ را رندي بشد از خاطر

كين سابقه پيشين تا روز پسين باشد

سری ديرم كه سامونش نمي بو

غمي ديرم كه در مونش نمي بو

اگر باور نداري سوي من آي

ببين دردي كه درمونش نمي بو

خوش آن ساعت كه يار از در در آيو

شو هجران و روز غم سر آيو

ز دل بيرون كنم جان را به صد شوق

همين باجم كه جايش دلبر آيو

سينه مالامال درد است اي دريغا مرهمي

دل ز تنهايي به جان آمد خدا را همدمي

چشم آسايش كه دارد از سپهر تيز رو

ساقيا جامي به من ده تا بياسايم دمي

زيركي را گفتم اين احوال بين، خنديد و گفت

صعب روزي بوالعجب كاري پريشان عالمي

آدمي در عالم خاكي نمي آيد به دست

عالمي ديگر ببايد ساخت و ز نو آدمي

اهل كام و ناز را در كوي رندي راه نيست

رهروي بايد جهان سوزي نه خامي بي غمي

در طريق عشق بازي امن و آسايش بلاست

ريش باد آن دل كه با درد تو خواهد مرهمي

گريه حافظ چه سنجد پيش استغناي عشق

كاندر اين طوفان نمايد هفت دريا شبنمي

در همه دير مغان نيست چو من شيدايي

خرقه جايي گرو باده و دفتر جايي

دل كه آيينه صافي است غباري دارد

وز خدا مي طلبم صحبت روشن رايي

شرح اين قصه مگر شمع برآرد به زبان

ورنه پروانه ندارد به سخن پروايي

كشتي باده بياور كه مرا بي رخ دوست

گشته هر گوشه چشم از غم دل دريايي

در همه دير مغان نيست چو من شيدايي

خرقه جايي گرو باده و دفتر جايي

دل كه آيينه صافي است غباري دارد

وز خدا مي طلبم صحبت روشن رايي

شرح اين قصه مگر شمع برآرد به زبان

ورنه پروانه ندارد به سخن پروايي

زين دايره مينا خونين جگرم مي ده

تا حل كنم اين مشكل در ساغر مينايي

 یک نکته از این معنی گفتیم و همین باشد

کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد

صد ملک سلیمانم در زیر نگین باشد

از لعل تو گر یابم انگشتری زنهار

شاید که چو وابینی خیر تو در این باشد

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل

نقشش به حرام ار خود صورتگر چین باشد

هر کو نکند فهمی زین کلک خیال انگیز

در دایره قسمت اوضاع چنین باشد

جام می و خون دل هر یک به کسی دادند

 کاین شاهد بازاری وان پرده نشین باشد

در کار گلاب و گل حکم ازلی این بود

  کاین سابقه پیشین تا روز پسین باشد

آن نیست که حافظ را رندی بشد از خاطر