تنبور نوعی ساز زهی است که گونه‌های مختلف آن در کشورهای آسیائی و اروپائی نواخته ‌می‌شود. سازهای تنبور-مانند سابقه‌ای قدیمی دارند. در لایه‌های حفاری شده دوره عیلامی در شوش مجسمه‌هائی از نوازندگان پیدا شده که آنان را در حال نواختن سازهائی مانند تنبور یا گیتار نشان می‌دهد. در یکی از کتیبه‌های آشوری نوازنده‌ای دیده می‌شود که سازی بسیار شبیه به تنبور امروزی را می‌نوازد. فارابی در کتاب خود «کتاب الموسیقی الکبیر» از «تنبور خراسانی» و «تنبور بغدادی» نام می‌برد. در گذشته تنبور دو یا سه سیم یا «تار» داشته است.

سازهائی مانند دوتار و سه‌تار را می‌توان از خانواده تنبور شمرد. در برخی مناطق ایران به این ساز یا سازهای مشابه چگور می‌گویند. نام این ساز را در فارسی و عربی طنبور و طمبور هم نوشته‌اند.
تنبور همانند دف یک ساز اصیل کردی می‌‌باشد